Aan het einde van de wereld

Afgelopen weekend, in 48 uur, gemaakt door Maarten, Daniël, Erwin, Rena en Sammy.
Erg mooi geworden.. Enjoy!

Aan Het Einde Van De Wereld from Turbo Turbo on Vimeo.
48 Hour Film Project 2009 / Utrecht NFF
Genre: Buddyfilm

Update / Update / Update!

Van alle kanten wordt ik belaagd, wat we meemaken, of er nog nieuws is, en waar blijven die nieuwe foto's toch? Ja.. de afwezigheid betekend aanwezigheid hier.

Het project is momenteel in volle gang, als het in een verder visueel stadium is, zal ik eens wat posten hier. De conceptfase is afgerond en de schetsfase gaat gestart worden.. We worden heel vrij gelaten qua wat we doen, de leraren lopen zo nu en dan rond, maar je doet het eigenlijk op je eigen houtje, met je teamgenoten. Wel hebben we bespreekmomenten. De leraren waren erg enthousiast over ons idee. Altijd leuk, positieve feedback!


Grappig is dat Kolding de meest regenachtige plaats van Denemarken is, maar het zogenaamde slechte weer wordt steeds een paar dagen vooruit geschoven, het is nog steeds zonnig, dus probeer er maar een beetje van te genieten. Met wat exchangers zijn we al op pad geweest naar het spetterende Kolding Beach!




Verder gaat alles goed, en vermaak ik me erg goed. Elke weekdag om 8 uur op, werken tot ergens in de middag op school, vroeg eten. Twee keer per week zwemmen. Elke week is er wel een feestje. Elke week wel een hang-out. Borrelen. En soms gewoon even lekker op de bank.. eh.. stoel.. met een boek. Een stressloos leven. Heerlijk.

De enige momenten dat ik stress heb ervaren, zijn de momenten dat ik bed-problemen heb gehad. Ja... bedproblemen. De meeste van jullie waren al erg sceptisch over het feit
dat ik luchtbedden meenam. Maar mijn eerste bed zag er voornamelijk erg prima uit. Twee dikke luchtbedden op elkaar. Multifunctioneel, zoals hieronder te zien; ook fungerend als bank in onze houtje-touwtje-home-cinema!

Na twee weken werd er roet in mijn eten gegooid... Een van de twee bedden ging lek. Achteraf niet erg gek.. Druk van twee kanten. Begrijpelijk. Gelukkig had ik nog een bed over, dat an sich al aardig dik was. Wel is het een heel licht luchtbed, dus viel ik er tijdens het omdraaien er vaak bijna af, om over het geluid nog maar te zwijgen.

Tot plots! Ook dit bed ging lek! Een klein gaatje bij een naadje. Ik heb een nachtje op de grond geslapen en ben de volgende dag weer op zoek gegaan naar een nieuwe oplossing... Ik was in Esbjerg heb aldaar bij de Intersport een ouderwets, degelijk luchtbed gekocht. Zo een met banen. Maar dan wel een tweepersoons, zodat er nog iets comfortabels aan te compenseren was.

Een prima bed! Lag veel beter dan die andere luchtbedden. 5 heerlijke nachten.. Tot plots!
Ontploffingen van hier tot Tokio! De naadjes sprongen van binnenuit los. En dat terwijl ik in een diepe slaap was. Met een bobbel in het bed werd ik de volgende morgen verkampt wakker.. Weer iets nieuws regelen. Gelukkig is hier in Kolding ook een Intersport en kreeg ik direct een nieuw exemplaar mee. Ik hoop dat ie het uitzingt de komende tijd.

Echt veel andere opties zijn er ook niet; hoewel er aardig wat tweedehandswinkels zijn, zie ik het toch niet echt zitten om op een bed te slapen waar een oud omaatje in is gestorven. Er zijn niet echt schone matrassen te vinden, en naar de dichtsbijzijnste Ikea is het ook al meer dan een uur rijden.. En dat zonder auto! Maar.. het luchtbed slaapt echt prima. Zolang het maar niet weer stuk gaat.


Dat was het voor nu! Have a nice weekend!

Uge 37

Het is eindelijk begonnen; het werken, het onderzoeken, de uitdaging, de confontatie, en nu is het voor het eerst welverdiend weekend. Maar D en ik hebben het ons niet gemakkelijk gemaakt, want we hebben aardig wat mensen uitgenodigd voor het eten vanavond! Even een foto-overzichtje van de week:


Gezond eten! Dit is het eerste stamppotje van het seizoen met oa savooiekool.


'Één biertje dan (3)' En zie de mega (dure) Hoegaarden/Howgarden


Brøt in København


Nyhavn, wie kent 'm niet? Dus daar moest wel even een foto van gemaakt worden. Zie ook de Deense vlag weer vrolijk in de wind wapperen.


De brug van/naar Kopenhagen


Weggetje van Designskolen naar huis langs de rivier Å


Koldinghus en Sløtsso by night! Oooh!




Werken aan ons project dat gaat over de problematiek van geweld onder jongeren.


Nieuwe, zeer goedkope schoenen, in mijn favo kleurtje! Yes.


Na de Pecha Kucha in Nicolai, een mega-cultuur-complex. Slechte koffie was inclusief!


Daarna weer een feestje, dit maal geen ballonspel, maar limbodansen!


En een mooie grote kartonnen 2. Want 2 was het thema.



Weekend!

Skål!

De eerste feestjes zitten erop; er is hier eigenlijk altijd wel iets te doen. Omdat de stad zo klein is en de kroegen zo duur, worden er hier regelmatig feestjes georganiseerd. Als je een beetje oplet is er altijd wel wat te doen. Deze week introductiefeestjes. Donderdag in een groot studentenhuis waar beneden een bar/lounge was gebouwd. Vrijdag in de academie zelf. Goedkoop bier, glitterende outfits en jaren 90 muziek typeren deze avonden. Een hoop geouwehoer, dus eigenlijk kroegsfeer, en een paar mensen die dansen, tot het einde van de avond, dan wagen de Denen zelf ook een dansje. Maar na een aantal Slots-biertjes komt de hoofdpijn al opzetten, dus vandaag maar even een stapje terug!

Skål bruges når man løfter glasset sammen med andre, så siger man "skål"

Værksted bogbinder

Klik erop voor een groter (normaal) formaat!
De resultaten van wat freubelwerk. De workshop was wel aardig, maar wel heel basis, maar wel wat nuttige tips uitgehaald.. Ik ben klaar voor het echte werk.

Plaatjestijd

Ik zal eens wat plaatjes met jullie delen!
Om te beginnen met het Koldinghus aan de Sløttso




Sløtssobadet, het zwembad


Captain D & JZ bij het station, met een regenboog die je helaas niet ziet hier


Pleintje bij ons huis


Hangen met onze internationale-student-friends



Elke dag lekker eten natuurlijk


Onbijt, met gebrek aan papieren krant, de digitale krant


Onze nieuwste diepteinvestering; grannychairs!

Fieldtrip to Ribe

Vandaag zijn we op fieldtrip naar Ribe geweest. Ribe is het oudste stadje van Denemarken. Het heeft een rijke geschiedenis die al helemaal teruggaat naar de tijd van de Vikingen. De reden van de trip was het aanvragen van een zogenaamde 'yellow card', waarmee je tijdelijk een 'echte Deen' bent! Je krijgt dan een CPR nummer, en hiermee heb je direct recht op vele faciliteiten van het land.

En of er faciliteiten zijn! Ik ben nu bijna een week in Denemarken en alles verloopt erg comfortabel. Als je denkt dat zaken goed geregeld zijn in Nederland, dan ben je nog niet hier geweest! Denemarken is een erg democratisch land dat vindt dat alle faciliteiten voor iedereen beschikbaar moeten zijn. Daarnaast zijn de Denen erg trots op hun land, overal hangt de vlag uit, en op alle producten staat dat ze Deens zijn, met natuurlijk een vlaggetje erbij!

Goed, terug naar Ribe. Met alle Europese studenten zijn we naar Ribe gegaan, hier zitten de locale instanties voor het aanvragen van de yellow card. Weer een berg papieren invullen; een handtekening en wachten maar.. en dan kan ik met de ambulance, naar de dokter, Deense lessen volgen, kiezen laten trekken, naar de bieb, een bankaccount en ga zo maar door.

Alles is hier erg relaxed; zo ook de treinen. We hebben op de heenweg zeker 3 kwartier vertraging gehad, maar we hadden geen haast, dus het was geen probleem. Lekker rustig aan met een bammetje erbij. Ook op de terugweg was de trein al wat laat, door het vele wachten vandaag deed ik een klein dutje, tot we opeens vol op de rem gingen. Er kwamen wat mensen in paniek langsgelopen en riepen wat onverstaanbaar in het Deens. "A doctor? We need a doctor!" De conducteur kreeg een aanval! Gelukkig was er een dokter in de trein. Toen zijn we weer teruggereden naar het station waar we die dag al vele kwartieren gewacht hadden. Daar was een ambulance, en later nog een. De man werd gereanimeerd. Na een tijdje werden we naar een andere trein gestuurd. De man werd toen nog steeds ter plaatste gereanimeerd. Er was ook bloed in het spel, wellicht van de val. Ik heb niet veel medische kennis, maar vraag me af of het na een halfuur reanimatie uberhaupt mogelijk is nog in leven te zijn, of weer tot leven te komen. Hoe het is afgelopen weet ik niet, ik hoop op het beste.